عاقبت سایر جنایتكاران :


انتقام از جنایتكاران قیام عاشورا عموماً به دست مختار و اطرافیانش صورت گرفت . به عنوان نمونه اولین گروهی كه مختار از آنها انتقام گرفت ، كسانی بودند كه با اسب بر بدن امام حسین ( ع) تاخته بودند . مختار دستور داد آنها را دستگیر كرده ، آوردند . سپس آنها را به پشت خوابانده،دست و پاهایشان را به زمین میخکوب کرد،آنگاه دستور داد که اسب بر بدن آنها تاختند تا پیکرهای آنان سرکوب شد و بعدا آنان را سوزاندند. اما عاقبت حرمله بن كاهل اسدی ( لعنت اله علیه ) كه طفل شش ماهه را به شهادت رسانده بود . چون حرمله را آوردند مختار دستور داد دستهای او را قطع کنند و بعد از آن پاهایش را و بدن او را در آتش انداختند و وی را زنده زنده به هلکت رساندند.
 

عاقبت عمر سعد :

مختار در آن روزهایی كه دست به انتقام خون شهدای كربلا زد ، نسبت به عمر سعد بیش از همه حساس بود . از طرفی قبلاً به خاطر مصالحی امان نامه ای به عمر سعد داده بود و از طرف دیگر عمر سعد هم بهانه ای به دست مختار نمی داد تا در شورش علیه مختار شریك نباشد و لذا مجازات وی به تاخیر افتاده . هنگامی كه عمر سعد متوجه شد كه مختار در صدد دستگیری و مجازات اوست یك شب از كوفه پا به فرار گذاشت . مختار متوجه ماجرا شد ، لذا

عاقبت عبید الله بن زیاد :

عبید اله بن زیاد را كه ابن مرجانه  نیز می گویند ( زیرا نام مادرش كنیزی زناكار و مجوسی به نام مرجانه بود ) او والی كوفه در زمان حادثه عاشورا بود كه شهادت امام حسین ( ع) و یارانش به دستور او صورت گرفت مختار نیروهایش را آماده كرد و فرماندهی آن را به ابراهیم بن مالك اشتر داد . ابراهیم با شجاعتی كه داشت ، لشگر  ابن زیاد را متواری ساخت و تعدادی از فرماندهان و سربازان او را به هلاكت رساند .

عاقبت شمر بن ذی الجوشن :


شمر ( لعنت الله علیه ) در روز عاشورا فرمانده جناح چپ میدان بود كه بعد از به شهادت رساندن امام حسین ( ع) عبید اله سر امام حسین را همراه او به شام نزد یزید فرستاد و بعد از آن به كوفه بازگشت .

وی پس از جنگ شورشیان كوفه با مختار كه فرماندهی چند گروه را بر عهده داشت

مختار به خولی گفت در کربلا چه کردی ؟ گفت : نزد علی بن حسین (ع) آمده پوستین زیر او را برداشتم و مقنعه و گوشواره زینب (ع) را هم برداشتم . مختار گریه کرد و گفت او به تو چه گفت ؟ گفت : او به من گفت : خداوند دست ها و پاهای تو را قطع خواهد کند و خداوند تو را قبل از آتش آخرت به آتش دنیا بسوزاند مختار (ره) گفت : به خدا قسم دعای آن طاهره مظلومه (ع) را مستجاب خواهم کرد.

 

زجر کش کردن حصین و شرحبیل

مختار گفت : حمد خدای را که تو را به دستم رسانید ! بعد گوشتش را با قیچی برید تا مرد .

شرحبیل که در کربلا از پشت بر صورت امام حسین (ع) زد ، مختار دستور داد تا او را با آتش بسوزانیدند.

در دنیا و آخرت سیراب نشوی!
 

حرمله ابن كاهل اسدى:

وى يكى از سران جنايتكار سپاه شام بود كه با بى‏رحمى تمام به‏قتل و غارت خاندان وحى در كربلا كوشيد و با جنايات خود، روى‏جنايتكاران تاريخ را سفيد كرد.

او سرانجام به دست مختار افتاد. وقتى يقين كرد كه كشته مى‏شودچنين لب به سخن گشود:

اى امير! در كربلا سه تير سه شاخه داشتم كه آن‏ها را با زهرآميخته كرده بودم. با يكى از آن‏ها گلوى على اصغر را كه درآغوش پدرش بود. دريدم. با دومى هنگامى كه امام‏حسين(ع)پيراهنش را بالا زد تا خون پيشانى‏اش را پاك سازد. قلبش‏را نشانه گرفتم و با سومى گلوى عبدالله بن حسن(ع)را كه‏دركنار عمويش بود. شكافتم.

مختار كه جنايات حرمله را از زبان خودش شنيده بود تصميم گرفت‏كه او را به سخت‏ترين شكل مجازات كند. براى روشن شدن چگونگى‏مجازات او حديث زير را مى‏خوانيم:

«منهال بن عمرو كه از اهالى كوفه بود، مى‏گويد: براى انجام‏حج‏به مكه رفتم. بعد از انجام مناسك حج‏به مدينه رفته به حضورامام سجاد(ع)شرفياب شدم. حضرت پرسيد: حرمله بن كاهل اسدى چه‏كار مى‏كند؟

گفتم: او زنده است و در كوفه سكونت دارد. امام دست‏هاى خود را به آسمان بلند كرد و فرمود: «اللهم اذقه‏حر الحديد، اللهم اذقه حر النار» ; خدايا! داغى آهن را به اوبچشان. خدايا! داغى آتش را به او بچشان.
 

حال و هوای محرم انسان را به حس آزادی نزدیک می سازد و شرکت در دسته ها و هیات ها و شنیدن خطابه ها و نوحه ها و روضه ها او را از بار گناه سبک می کند. از این بحث ها که بگذریم به داستان ها و روایت ها و اتفاقاتی که در زمان امام شهید و معصوم رخ داده، می رسیم که از تلخی و ناگواری آن دل انسان به جوش می آید، ولی از معصومیت ائمه و نحوه برخورد آنها با ظلم و ستم، آدمی احساس افتخار می کند. از سال های دور در جامعه ما رسم بر این بوده که هیات های سینه زنی و زنجیر زنی راه می افتند و علم و کتل و تیغه و غیره در جلوی آنها به حرکت در می آیند که نشانگر و یادآور لشکر مظلوم و شجاع امام حسین(ع) است.
ولی چیزی که در این میان می ماند به جز روایات عبرت آفرین و اتفاقات دردآور، اعمال عوامانه یی مثل چاپ عکس هایی از ائمه طاهرین است که هیچ تاریخ و عکس دیگری صحت و درستی آن را تایید نمی کند، مگر از روی روایات که خود آن هم سلیقه نقاش را نشان می دهد.
کتابی در مورد رنسانس می خواندم و توجهم به اتفاقات و باورهای قرون وسطایی و مجازات های آنها جلب شد. اروپاییان این زمان ها را گذراندند

مبلغ باید از پیشرفته ترین وسایل ارتباط جمعی عصر در پیشبرد اهداف خویش بهره گیری کند. امروزه تنها منبر و سخنرانی در مجالس مذهبی برای مبلغ دینی کافی نیست، بلکه برای رساندن پیام حق به گوش مردم و مشتاقان معارف زلال اسلام باید از تمام ابزارهای مفید استفاده کرد. نشر کتاب و مطبوعات، استفاده از رادیو، تلویزیون، برنامه های رایانه ای، گفتگوها و گردهمایی های متنوع، حضور در جمع کسانی که غالبا به مجامع و مجالس مذهبی نمی آیند و رساندن معارف حقیقی دین به گوش آنان، نوعی بهره گیری از وسایل ارتباط جمعی در عصر ما به شمار می آید.
امام حسین علیه السلام برای تبلیغ فرهنگ عاشورا از بهترین وسایل ارتباطی عصر خود بهره می گرفت. در آن روزگاران، امام حسین علیهالسلام برای این که هدف قیام و فلسفه حرکت حماسی خود را به گوش امت اسلامی برساند، مراسم حج و شهر مکه را انتخاب نمود و در اجتماعات مهم حاجیان، سخنرانی های روشنگرانه و هدایت بخشی را سازماندهی کرد.
آن حضرت برای رساندن پیام خویش و افشای سیاست های مزورانه و شیطانی معاویه خطاب به جمعیت حاضر در منا که از نقاط مختلف و قبایل گوناگون بودند چنین فرمود: «اسمعوا مقالتی و اکتبوا قولی ثم ارجعوا الی امصارکم و قبائلکم فمن آمنتم من الناس و وثقتم به فادعوهم الی ماتعلمون من حقنا فانی اتخوف ان یدرس هذا الامر و یذهب الحق و یغلب والله متم نوره و لو کره الکافرون (۱) ؛ سخنان مرا بشنوید و حرف هایم را بنویسید، آن گاه به شهرها و قبیله های خودتان باز گردید و آنچه در حق ما می دانید به دوستان صمیمی و افراد مورد اطمینان خودتان بگویید. من اعلان خطر می کنم که این مطلب کهنه شده و از هم بپاشد و حق از بین رفته و مغلوب شود. البته خداوند نورش را گسترش خواهد داد گرچه کافران آنرا نپسندند. (۲) »
آن حضرت در یکی دیگر از سخنرانی هایش، بعد از حمد و ستایش پروردگار و تبیین جایگاه اهل بیت علیهم السلام و ارتباط آنان با خدا و رسول او، دوستداران حق را به همراهی خویش فرا خوانده و در یک دعوت عمومی از همگان برای شرکت در حماسه عاشورا چنین فرمود

عزاداری های سنتی، مردم را به دین نزدیک می کند. این است که امام خمینی (ره) می فرمودند: عزاداری سنتی بکنید. در مجالس عزاداری نشستن، روضه خواندن، گریه کردن، بر سر و سینه زدن، مواکب عزا انداختن، این دستجات عزاداری، اینها همان چیزهایی است که عواطف را نسبت به خاندان پیغمبر (علیهم السلام) پرجوش می کند، اینها بسیار خوب است. (۱)
ما باید حافظ این سنت های اسلامی، حافظ این دستجات مبارک اسلامی که در عاشورا، در محرم و صفر، در مواقع مقتضی به راه می افتند، باشیم. محرم و صفر است که اسلام را نگه داشته است، فداکاری سیدالشهدا (علیه السلام) است که اسلام را برای ما زنده نگه داشته است.
مراسم عاشورا و دیگر ایام عزا باید با همان وضع سنتی خودش از طرف روحانیون و خطبا با همان وضع سابق زنده نگه داشته شود و از طرف توده های مردم باید با همان ترتیب سابق که دستجات منظم عزاداری به عنوان عزاداری راه می افتاد؛ به پا داشته شود. (۲)
دستجات باید همان طور به قوت خودش باقی باشد و دستجات سینه زنی و نوحه خوانی به همان قوت خودش باقی باشد و بدانید که حیات این ملت به همین روضه خوانی ها، به همین اجتماعات و دستجات است.

ب ) مراسم عزاداری که به صورت سنتی برای بزرگان دینی و دیگران برگزار می شود. این دو، از دیدگاه روان شناسی کاملا متفاوت هستند. داغ دیدگی واقعی امری است غیر اختیاری و افراد داغ دار از مدار زندگی عادی خارج می شوند و باید به تدریج به زندگی عادی برگردند. اما مراسم عزاداری ، کاملاً اختیاری و برنامه ریزی شده است و بخشی از برنامه های زندگی عادی افراد محسوب می شود. داغ داری حالتی روانی ودرونی است ، ولی مراسم عزاداری معمولاً به صورت اجتماعی صورت می گیرد. برای عادی شدن زندگی فرد داغ دار، عواملی به کمک می آیند، که از جملة آن ها مراسم عزاداری است . داغ دیدگی ممکن است به صورت ناگهانی و بدون آمادگی باشد؛ مثل این که عزیزی را در تصادف اتومبیل از دست بدهند و ممکن است با پیش بینی و آمادگی قبلی باشد، مثل این که عزیزی پس از یک دورة سخت بیماری لاعلاج ، از دنیا برود. درهر دو صورت ، داغ دیدگی صدق می کند، اما ناگهانی بودن سخت تر است

ماه محرم است. از سال گذشته چیزی یادتان هست؟ چه کار کردید؟ چه چیزی یاد گرفتید؟ چیز جدیدی درباره محرم، عاشورا، کربلا، امام حسین علیه السلام و یارانش یاد گرفتید؟
حافظه ما طوری ساخته شده که وقایع و رخدادهای زندگی رو قبل از ذخیره کردن، طبقه بندی می کنه و این کار رو بر اساس یک سری اولویت ها، انجام می دهد. رو این حساب، بعضی چیزها رو هیچ وقت فراموش نمی کنیم و بعضی چیزا رو اصلا به یاد نمیاریم. بعضی چیزها هست که در خاطرمون کمرنگه و بعضی چیزا همیشه جلوی چشممونه. یک دلیلش می تونه همون اولویت و امتیازی باشه که ذهن ما به اون شی یا شخص داده.
ما سالیان زیادی رو به مدرسه رفتیم. هر روزمون پر از حرکت و رخداد بوده؛ اما الان که فکر می کنیم، چندتا از اون ها رو خوب به خاطر داریم؟ چقدرشون پررنگه و چقدرشون کمرنگ؟ اصلا به یادمون مونده معلم چه درس هایی به ما داده؟ احتمال خیلی کمی داره کسی ریز مطالب رو به خاطر داشته باشه. ولی اولین روزی رو که به مدرسه رفتیم اکثرا یادمون مونده. آره، کم و بیش اون روز رو به خاطر میاریم. روزی رو که معلم شما رو بدجوری تنبیه کرده هیچ وقت فراموش نمی کنید. اون روزی که معلم بچه کوچیکش رو به مدرسه آورده بود. از میون اون همه همکلاسی فقط چندتاشون یادمون مونده.
زمان دانشگاه هم همین طوره. از درس دادن اساتید چیزی یادمون نمونده؛ اما فلان روز رو که حواسش نبود موهاشو شونه کنه و موهاش سیخ شده بود،

پرهیز از مداحی های سخیف و ذکر مصائب اهل بیت (ع) و روضه خوانیهای جعلی و غیر مستند و اجتناب از تحریفات عاشورا و وقایع کربلا و دعوت از مداحان متعهد و واجد شرایط، استفاده از منابع مطمئن چون آثار شهید مطهری بویژه کتاب حماسه حسینی در سخنرانیها از دیگر موارد مورد تأکید در این بخشنامه هستند

"ذكر مصائب وارده بر امام حسین (ع ) موجب پیدایش آثاری از نظم و نثر فارسی شده است كه صرف نظر از مراثی عامیانه ، برخی از آن ها مانند تركیب بند محتشم كاشانی از لحاظ ادبی خالی از اهمیت نیست ... همچنین موضوع روضه خوانی ، یعنی ذكر وقایع حزن انگیز كربلا هم خالی از اهمیت نمی باشد، زیرا در این قسمت نیز موسیقی نفش مهمی داشته است ."